عزیزان بزرگوارِ دهشالی سلام و اینک که در واپسین روز های حضورمان در شورای اسلامی پنجم هستیم و انتخابات محلی هم به پایان کار رسید و خواست شما عزیزان بر عدم حضور اینجانب در میان انتخاب شدگان دوره ششم بود.از همه دوستان عزیزی که در این مدت از من حمایت کردند و برای عمران و آبادی و سرافرازی دهشال و دهشالی پا به پای من ، کمک کردند ممنون و متشکرم. انشاالله که با درایت در تصمیم گیری و انتخاب درست و بجای خود و با حضور شورای به‌روز شاهد پیشرفت و عمران و آبادانی هرچه بیشتر محلمان باشیم و در آینده این انتخاب

این اواخر با خودم فکر میکردم چطوره که با این همه نیروی مثبتی که در جوهره آدم هاست پس چرا بعضی وقتا ، بعضی از محل ها رشد و شکوفایی رو که باید و شاید داشته باشن ، ندارن!!!؟بعد از مدتی از جلوی یه قهوه خونه تو محل داشتم رد میشدم!یه آقایی که همه میشناسنش و از نظر اعتیاد درب وداغونه اونجا نشسته بود و برای دیگر عزیزان حاضر سخنرانی میکرد!!!دیگران هم با چنان اشتیاقی داشتند به تفاسیر این بنده خدای مافنگی گوش میدادند که نگو و نپرس!!! تازه بعضی ها هم در بین سخنرانی اون عزیز !!! سوال هم مطرح میکردند!!! و است

دهستان دهشال از دیرباز مأمن و مسکن ادیبان و فرهیختگان بزرگی بوده است.مرحوم حاج عبدالوهاب محمدی متخلص به افسرده که اصالتاً اهل روستای کلیدسر از توابع دهستان دهشال می باشدو در اوایل جوانی و پس از ازدواج در روستای فوشازده ساکن گردیدو از ایشان دفتر شعری به جا ماندکه به همت فرزندان مرحوم به چاپ رسید و به دیوان افسرده مشهور می باشد.در این دفتر، اشعار سنتی در رثای ائمه معصوم (ع) فراهم آمده است . بخشی از اشعار نیز با مضامینی از پند و اندرز به نظم کشیده شده است .اینک نمونه‌ای از اشعار" :در ازل مولا علی ا

روزگاری‌ست که ارباب ریا معتبرنداهل تزویر بر اصحاب صفا مفتخرندبی‌بصر بوالهوسان بس که شده محرم رازهمه در سرزنش و شنعت اهل نظرندموی‌سان عاشق صادق پی دلجویی دوستکام‌جویان ز میان دست هوس در کمرندخفتگان را زده سر کوکب طالب ز افقشب‌نشینان هواخواه ستاره شمرندنوبت بال‌فشانی همه با مرغ شب استآه از این قوم در این دور که صاحب‌نظرندجام اغیار لبالب ز می وصل نگارخیل عشاق همه خسته و خونین‌جگرندبس که بیگانه فراوان شده در کشور عشقآشنایان وفاپیشه به فکر سفرندهرکجا سر بنهی پای نهندت بر سرگویی این طایفه مردن نه ز جن